Wikia

WoWWiki

Well of Eternity

Dyskusja0
2409stron na
tej wiki
Well of Eternity present
Druga Studnia Wieczności i Nordrassil ze szczątkami Archimonde'a
YsskaDodany przez Ysska

Miano Studni Wieczności nosiły na przestrzeni dziejów dwa jeziora, których wody przesycone były pierwotną magią i stanowiły źródło magii dla całego Azeroth. Pierwsza Studnia została stworzona przez Tytanów w samym środku pierwotnego Kalimdoru - wspomagała ewolucję zamieszkujących świat istot - jej oddziaływanie spowodowało m.in. wykształcenie się rasy nocnych elfów. Podczas Wojny Starożytnych królowa Azshara próbowała otworzyć w niej portal, przez który mógłby dostać się na Azeroth tytan Sargeras, pan Płonącego Legionu. Zamysł ten nie powiódł się, a przerwanie zaklęcia spowodowało implozję Studni Wieczności, której wynikiem była ogólnoświatowa katastrofa, która przeszła do historii jako Rozbicie Świata. Cały Kalimdor uległ wówczas roztrzaskaniu na grupę mniejszych kontynentów, a miejsce dawnej Studni zajął nieustannie obracający się wir Maelstrom, leżący pośrodku Wielkiego Morza.

O wydarzeniach związanych z pierwotną Studnią Wieczności opowiada trylogia "Wojna Starożytnych" Richarda A. Knaaka; jej pierwszy tom nosi tytuł "Studnia Wieczności", drugi "Dusza Demona", a trzeci "Rozbicie".

Jednak przed zniszczeniem pierwotnej Studni nocny elf Illidan Stormrage zaczerpnął jej wód, które po kataklizmie wlał do jeziora leżącego na wierzchołku Góry Hyjal. W ten sposób zwykła sadzawka przekształciła się w drugą Studnię Wieczności. Aby ukryć ją przed wzrokiem Sargerasa i demonów czyhających w Wirującej Otchłani, oraz aby ograniczyć uzależniający wpływ zawartej w niej magii, Alexstrasza, królowa smoków, zasadziła w niej żołądź pochodzący z G'Haniru, Drzewa Matki, z którego wyrosło Drzewo Świata Nordrassil.

Druga Studnia Wieczności pozostawała na uboczu aż do końca Trzeciej Wojny, kiedy siły Płonącego Legionu pod wodzą Archimonde'a szturmem wdarły się na Górę Hyjal. Ów Eredar próbował zaczerpnąć pierwotnej magii poprzez pień Nordrassilu, został jednak zniszczony w spowodowanym przez Malfuriona Stormrage'a wybuchu energii drzewa. Obecnie druga Studnia Wieczności wciąż istnieje na Wierzchołku Hyjal.

Pierwsza Studnia Wieczności

Great Sundering
Implozja Studni Wieczności podczas Rozbicia Świata
SaladynDodany przez Saladyn

Jezioro to leżało w samym środku Kalimdoru, który był wówczas jedynym lądem Azeroth. Wypełniały je migoczące wody, które dały początek rasie silithidów. Odmieniły również szczep nocnych humanoidów, którzy zafascynowani jeziorem osiedlili się na jego brzegach. Choć natura owego plemienia nie jest w pełni znana, zakłada się, że mogło ono stanowić odłam przodków trolli, albo nawet same trolle. Pewne jest, że pod wpływem oddziaływania Studni dało ono początek rasie nocnych elfów i ich wspaniałej cywilizacji. Elfy wierzyły, że w głębinach Studni ich księżycowa bogini Elune przesypia godziny dnia, by nocą wędrować po niebie, toteż niestrudzenie badały wody jeziora, nie ustając jednocześnie w rozwoju swego społeczeństwa. Z czasem u brzegów Studni wyrosła stolica elfiego imperium - Zin'Azshari, pełna imponujących budowli i świątyń. Miasto to stało się również siedzibą królowej nocnych elfów Azshary. Badania elfów doprowadziły je do pojęcia natury magii - tak pojawili się elfi czarodzieje, z których większość rekrutowała się spośród Szlachetnie Urodzonych - wyższej klasy elfów, cieszących się wyjątkową sympatią Azshary, którzy zapragnęli zagarnąć moce Studni dla siebie. Niestety używanie magii Studni Wieczności przyciągnęło na Azeroth uwagę mrocznego tytana Sargerasa. Trawiony nieustannym głodem magii Pan Legionu zapragnął pochłonąć czystą magię Studni. Zaczarował więc Azsharę i skłonił ją do otwarcia portalu, przez który nastąpiła pierwsza inwazja demonów na Azeroth. Konflikt, który w ten sposób rozgorzał, przeszedł do historii jako Wojna Starożytnych. Portal jednak nie był wystarczający na potrzeby Sargerasa, który mógł przybyć na Azeroth jedynie poprzez wody Studni Wieczności. Azshara i jej Szlachetnie Urodzeni spróbowali zatem rzucić zaklęcie, które otworzyłoby w wodach jeziora dostatecznie duże przejście. Czar ten został w krytycznym momencie przerwany przez atak Malfuriona Stormrage'a, Tyrande Whisperwind i ich towarzyszy. Sargerasowi nie udało się przejść, a zerwanie zaklęcia zaowocowało kolapsem Studni I potężnym trzęsieniem ziemi, które zgruchotało cały ląd. Podczas tego Rozbicia Świata została zniszczona większość kontynentu, wydzielone zostały Wschodnie Królestwa i Northrend, a elfia stolica została pochłonięta wodami morza, wirującymi do dziś pod postacią Maelstromu. Rozdarcie sięgnęło samego jądra świata, tworząc na dnie oceanu Szczelinę, na której podmorskich krawędziach wyrosło miasto Nazjatar, zasiedlone przez nagi - wężowate istoty, powstałe z odmienionych przez rozszalałe moce nocnych elfów. Rasą tą z podwodnej stolicy wciąż rządzi Azshara - a raczej potwór, w którego się przemieniła.

Druga Studnia Wieczności

Nordrassilbirth
Narodziny Nordrassilu w wodach drugiej Studni Wieczności
MorpheiusDodany przez Morpheius

Kiedy Malfurion, Tyrande i ich towarzysze przebijali się przez pałac Azshary, brat Malfuriona, Illidan Stormrage pojawił się na cichych brzegach pierwotnej Studni i napełnił jej wodami siedem specjalnie przygotowanych fiolek. Illidan spodziewał się, że Studnia zostanie zniszczona, a ponieważ był uzależniony od mocy magicznej nie miał zamiaru pozwolić na zniknięcie magii z powierzchni Azeroth. Udało mu się przeżyć Rozdarcie Świata i dotrzeć do nowopowstałego Kalimdoru. Tam dotarł na szczyt świętej Góry Hyjal, gdzie znalazł ciche jezioro, do którego opróżnił trzy fiolki, tworząc nową Studnię Wieczności. Rozbitkowie nocnych elfów, którzy dotarli tam później z przerażeniem odkryli ten fakt, ale zdecydowali się pozostawić nową Studnię w spokoju, z uwagi na katastrofę, jaką spowodowało zniszczenie poprzedniej. Malfurion Stormrage i pozostali przywódcy nocnych elfów podjęli natomiast w imieniu swej rasy decyzję o wyrzeczeniu się na wieki mocy magicznej.

Jakiś czas później nad nową ojczyzną elfów pojawiły się trzy Smocze Aspekty - czerwona Alexstrasza, zielona Ysera i brązowy Nozdormu. Zasmuciły się wieścią o powstaniu nowej Studni Wieczności i podjęły wysiłki, by zapobiec powtórzeniu się katastrofy. Alexstrasza posadziła w wodach jeziora żołądź z Drzewa Matki G'Haniru, z którego wyrósł Nordrassil, Drzewo Świata, którego zadaniem było tłumić zarówno zmieniająco-uzależniające oddziaływanie Studni, jak i emanacje jej magii, posyłane w Wirująca Otchłań. Bezpośrednią straż nad drugą Studnią objęły pospołu siły nocnych elfów oraz potomkowie Cenariusa, półboga kniei. Studnia Wieczności opuściła karty historii świata na wiele tysięcy lat.

Druga Studnia Wieczności to spora sadzawka wypełniona wodami przesyconymi czystą maną, położona u podnóża Drzewa Świata. Jest obiektem pożądania demonów, czarnoksiężników i wielu magów, stanowi bowiem największe źródło mocy magicznej na świecie. Choć Drzewo Świata od wieków skrywa jego korumpującą naturę, gdyby go zabrakło, Studnia stałaby się źródłem niewyobrażalnej mocy dla każdej złej istoty, dostatecznie potężnej, by z niej czerpać.

Powróciła na nie podczas ostatniej inwazji Płonącego Legionu na Azeroth. Ostatecznym celem ataku demonów był Nordrassil, jako esencja wszelkiego życia na Azeroth. Zjednoczone siły orków, ludzi i nocnych elfów broniły Wierzchołka Hyjal przez demonami pod wodzą Archimonde'a. Jemu samemu udało się wprawdzie dotrzeć do Nordrassilu, ale wraz z resztą swych pobratymców zginął w wybuchu pierwotnej mocy drzewa, uwolnionej przez druidyczny rytuał Malfuriona Stormrage'a. Choć Drzewo Świata zostało wówczas zniszczone, sama Studnia wciąż istnieje pod jego korzeniami.

Studnia Wieczności w World of Warcraft

Well of Eternity past
Druga Studnia Wieczności widziana za pośrednictwem Caverns of Time
YsskaDodany przez Ysska

Studnia Wieczności wciąż leży na wierzchołku Góry Hyjal. Można do niej dotrzeć na dwa sposoby.

  • Biorąc udział w raidzie Battle of Mount Hyjal, gdzie gracze cofają się w czasie i uczestniczą w bitwie z siłami Legionu, w tym z samym Archimonde'em.
  • Wierzchołek Hyjal położony w bieżącej linii czasowej jest jak dotąd niedostępny dla graczy, ale można go obejrzeć na prywatnych serwerach - znajduje się tam Studnia Wieczności z rozciągającym się nad nią pniem Nordrassilu i szczątkami Archimonde'a uwięzionymi w jego korzeniach.

Siedem fiolek wody ze Studni Wieczności

Zgodnie ze słowami Soridormi, Illidan Stormrage zaczerpnął siedem fiolek wody z oryginalnej Studni Wieczności. Trzy z nich posłużyły do stworzenia nowej Studni. Czwarta trafiła w posiadanie Dath'Remara Sunstridera, przywódcy Szlachetnie Urodzonych po Rozbiciu Świata, który poprowadził ten odłam elfów za morza, gdzie jako wysokie elfy założyły państwo Quel'Thalas. Woda z tej fiolki została użyta do stworzenia Słonecznej Studni, źródła mocy wysokich elfów. Piątą i szóstą Illidan ofiarował swoim poplecznikom - Lady Vashj i Kael'thasowi Sunstriderowi - najprawdopodobniej po swej ucieczce do Outlandu. Soridormi wysyła bohaterów po fiolki należące do Vashj i Kael'thasa, aby przy ich pomocy otworzyć w Pieczarach Czasu odnogę czasową prowadzącą do Bitwy o Górę Hyjal - jest to Quest:The Vials of Eternity, służący w przesłości za attunement do tego raidu. Los ostatniej fiolki pozostaje nieznany; nie wyjaśnia go również śmierć Illidana w Czarnej Świątyni.

Więcej od Wikii

Losowa wiki