Wikia

WoWWiki

The Dark Portal and the Fall of Stormwind

Dyskusja0
2407stron na
tej wiki

Mroczny Portal i Upadek Stormwind to sekcja Historii Warcrafta, Rozdział IV.

Książkę znaleźć można w:

Chronologia:

Mroczny Portal i Upadek Stormwind

Gdy Kil'jaeden przygotowywał Hordę do inwazji na Azeroth, Medivh dalej walczył z Sargerasem o swą duszę. Król Llane, dumny monarcha ze Stormwind, coraz bardziej lękał się z powodu mroku, który padł na ducha jego dawnego przyjaciela. Llane podzielił się swymi obawami z Anduinem Lotharem, ostatnim potomkiem linii Arathi, który nazywał go swym bratem broni. Jednak żaden z nich nie mógł przewidzieć, że powolne osuwanie się Medivha w szaleństwo sprowadzi takie potworności.

Jako ostateczną achętę, Sargeras obiecał przekazać wielką moc Gul'danowi, jeśli zgodzi się poprowadzić Hordę do Azeroth. Poprzez Medivha Sargeras powiedział czarnoksiężnikowi, że może on stać się żywym bóstwem, jeśli odnajdzie podwodny grobowiec, gdzie Strażniczka Aegwynn złożyła ranne ciało Sargerasa niemal tysdiąc lat wcześniej. Gul'dan przystałna propozycję i zdecydował, że gdy mieszkańcy Azeroth zostaną pobici, odnajdzie legendarny grobowiec i odbierze swą zapłatę. Pewien, że Horda posłuży do realizacji jego celów, Sargeras nakazał rozpoczęcie inwazji.

Dzięki wspólnemu wysiłkowi, Medivh i czarnoksiężnicy z Rady Cienia otworzyli międzywymiarowe wrota znane jako Mroczny portal. Portal skrócił dystans między Azeroth a Draenorem i był dostatecznie duży, by mogły się przezeń przeprawć armie. Gul'dan wysłał przez portal zwiadowców, by zbadali krainy, które mieli podbić. Po powrocie zapewnili oni Radę Cienia, że świat Azeroth był na wyciągnięcie ręki.

Wciąż przekonany, że splugawienie Gul'dana doprowadzi do zguby jego ludu, Durotan jeszcze raz przemówił przed czarnoksiężnikami. Dzielny wojownik utrzymywał, że czarniksiężnicy niszczyli czystość orczego ducha i że ta pochopna inwazja będzie ich zgubą. Gul'dan, nie mogąc ryzykować zabicia tak popularnego herosa, został zmuszony wygnać Durotana i jego klan Lodowego Wilka na najdalsze krańce nowego świata.

Po tym, jak wygnane Lodowe Wilki ruszyły przez portal, jedynie nieliczne orcze klany ruszyły za nimi. Ci orkowie szybko założyli bazę operacyjną wewnątrz Czarnego Bagniska, mrocznej i podmokłej krany daleko na wschód od królestwa Stormwind. Gdy orkowie ruszyli na badanie nowych krain, szybko weszli w konflikt z ludzkimi obrońcami ze Stormwind. Mimo że te potyczki szybko się skończyły, wiele mówiły one o siłach i słabościach obu rywalizujących gatunków. Llane'owi i Lotharowi nigdy nie udało się zebrać dokładnych danych na temat liczebności orków i mogli jedynie przypuszczać, z jak wielką ich liczbą będą musieli się rozprawić. W ciągu kilku lat większość orczej Hordy wkroczyła do Azeroth, a Gul'dan zadecydował, że nadeszła godzina głównego ataku przeciwko ludzkości. Horda ruszyła całą siłą na nie spodziewające się niczego królestwo Stormwind.

Gdy oddziały Azeroth i Hordy walczyły w całym królestwie, w obu armiach zaczęły wybuchać wewnętrzne konflikty. Król Llane, który wierzył, że dzicy orkowie nie są zdolni podbić Azeroth, wciąż utrzymywał swą pozycję w Stormwind. Jednakże sir Lothar przekonał się, że trzeba wydać wrogowi walną bitwę i został zmuszony wybrać pomiędzy własnymi przekonaniami a lojalnością wobec króla. Kierując się swoim instynktem, Lothar wdarł się do wieży Medivha w Karazhanie i dzięki pomocy młodego ucznia czarodzieja, Khadgara, udało się mu zniszczyć opętanego Strażnika i przekonać się, że był on źródłem konfliktu. Przez zabicie ciała Medivha, Lothar i młody uczeń niechcący wygnali ducha Sargerasa do czeluści. W konsekwencji czysty, dumny duch Medivha mógł żyć dalej...i wędrować po planie astralnym przez lata.

Mimo że Medivh został pokonany, Horda dominowała nad obrońcami ze Stormwind. Gdy zwycięstwo Hordy się zbliżało, Orgrim Doomhammer, jeden z największych orczych wodzów, zaczął dostrzegać zdeprawowane zepsucie, które szerzyło się wśród klanów od czasu odejścia z Draenoru. Jego stary towarzysz, Durotan, powrócił z wygnania i ostrzegł go jeszcze raz przed zdradą Gul'dana. W szybkiej zemście zabójcy Gul'dana zamordowali Durotana i jego rodzinę, zostawiając przy życiu jedynie jego pierworodnego syna. Nieznany Doomhammerowi był fakt, że dziecko Durotana zostało odnalezione przez ludzkiego oficera, Aedelasa Blackmoore'a i zabrane żywe.

To dziecko stanie się pewnego dnia największym przywódcą, jakiego miał jego lud.

Zrozpacozny śmiercią Durotana Orgrim wyruszył, by uwolnić Hordę od demonicznego spaczenia i ostatecznie zajął stanowisko wodza wojennego Hordy przez zamordowanie spaczonego pupila Gul'dana, Blackhanda. Pod żelaznymi rządami Doomhammera, Horda wreszcie obległa Fort Stormwind. Król Llane bleśnie zdał sobie sprawę z siły Hordy i patrzył bezradnie, jak jego królestwo pada przed zielonoskórymi najeźdźcami. Ostatecznie Król Llane został zamordowany przez jedną z najlepszych zabójczyń Rady Cienia, pół-orka Garonę.

Lothar i jego wojownicy, wracając do domu z Karazhanu, mieli nadzieję powstrzymać rzeź i ocalić swą niegdyś wspaniałą ojczyznę. Jednak przyybyli za późno i zastali swe ukochane królestwo jako dymiące ruiny. Orcza Horda dalej niszczyła prowincję i obejmowała na własność okoliczne ziemie. Zmuszony do ukrywania się Lothar i jego towarzysze złożył ponurą przysięgę, że odzyska swą ojczyznę za wszelką cenę.

Więcej od Wikii

Losowa wiki